به آن لبخندت که چون لبخند گلهاست / به رخسارت که چون مهتاب زیباست به گلهای بهار عشق و مستی / به قرآنی که آن را میپرستی قسم ای نازنین تا زنده هستم / تو را من دوست دارم میپرستم درون کلبه تاریک و تارم / تویی تنها چراغ روزگارم کبوترهای شعرم تیر خوردند / نمیبینی که عمری بی قرارم

 يک بار دختري حين صحبت با پسري که عاشقش بود ازش پرسيد چرا دوستم داري ؟ واسه چي عاشقمي؟پسر گفت :دليلشو نميدونم ...اما واقعا دوستت دارم دختر:تو هيچ دليلي رو نميتوني عنوان کني... پس چطور دوستم داري؟چطور ميتوني بگي عاشقمي؟ من جدا دليلشو نميدونم اما ميتونم بهت ثابت کنم .دختر:ثابت کني!نه من دليلتو ميخام ....

 با بغض نوشتم که دگر خواب ندارم غصه شده همراه منو راه ندارم آن دوست که بود محرم رازم دشمن شد و بعد از آن دگر راز ندارم در پیچش و تاب این زمانه غصه نه کمو بسیار دیدم  ظاهر که همه دوست بودند باطن همه را گرگ دیدم زین پس نخرم غصه به جانم من درد کشیدم نگرانم دانی که چه گفتم تو شنیدی غصه تویی و تو را بران...